PRL Polska Rzeczpospolita Ludowa
Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, które sprawowało całościowy nadzór nad życiem publicznym i prywatnym obywateli,liczyło 20 departamentów z tego aż osiem z nich kierowane było przez funkcjonariuszy radzieckich. Wyniszczaniem Kościoła w Polsce zajmował się Departament V, kierowany przez pułkownik Julię Brystygierową.
Trzeba również pamiętać, że nowa władza to praktycznie całkowite zamknięcie granic. W skład delegacji służbowych wysyłanych na Zachód wchodzili pracownicy Urzędu a kontakty listowne z Zachodem były mocno cenzurowane, co niejednokrotnie doprowadzało do do szykan, i aresztowań tych, którzy próbowali mieć więzi z rodziną pozostającą za żelazną kurtyną.
Adwokatura i prokuratura zostały podporządkowane władzy państwowej, przestając tym samym pełnić rolę stron w procesie.|Akty oskarżenia przedstawiane przed sądem były mieszaniną inwektyw i zeznań wymuszonych siłą i często nie zawierały żadnych dowodów winy.
Po śmierci Stalina, pod naporem oddolnej krytyki, rozwiązano MBP. Przejawem zmniejszenia represji była amnestia (1 maja 1956), która objęła prawie sześć tysięcy skazanych za przestępstwa przeciw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W kolejnych miesiącach zwolniono dalszych 25 tysięcy więźniów politycznych.
W połowie dekady Milicja Obywatelska, zajęta głównie tropieniem imperialistycznych szpiegów, nie radziła sobie z zalewającą kraj falą chuligaństwa. Sądy nie były w stanie orzec w kwestii małych przestępstw kryminalnych. Gazety poddawały więc zwycięsko: Z dniem 1 stycznia 1956 rozpoczęły działalność sądy koleżeńskie, które mogą stosować takie środki wychowawcze, jak publiczne upomnienie, nagana oraz nagana z ostrzeżeniem. Do zadań sądów koleżeńskich należy również rozpatrywanie spraw pochodzących z naruszenia zasad socjalistycznego życia i moralności w Prl. Zachęcam do oglądania galeri prl
Dowodziły to tzw. procesy pokazowe, które przybrały postać seansów nienawiści wobec rzekomych wrogów władzy ludowej. Pierwszy taki proces został zorganizowany już w 1951 r. Był to proces oficerów oskarżonych o usiłowanie obalenie ustroju państw|przedwojennych wyższych oficerów, oskarżonych po długim śledztwie z zastosowaniem tortur o usiłowanie obalenia przemocą ustroju państwa.
Wrogowie Prl-u byli poddawani reedukacji w 97 obozach pracy i w batalionach karnych kopalni śląskich.Wyjątkową źle mówiono wtedy o więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie a także w Rawiczu i we Wronkach.
Stalinowskie więzienia zapełnili przedwojenni socjaliści, drobni przedsiębiorcy, byli ziemianie i działacze narodowi ze Śląska. Byłych akowców rutynowo, na podstawie fałszywych dowodów, oskarżano o kolaboracjęwspółpracę z gestapo i mordowanie działaczy lewicowego podziemia.
Prl często kojarzone jest z brakiem towarów i przedmiotami codziennego użytku. Lecz mało kto o ciemnych stronach tego czasu.
PZPR mogła pełnić swą kierowniczą rolę tylko posługując się terrorem. Do przełomu październikowego aparat przemocy rozrósł się do ogromnych rozmiarów. Całe szczęście nie był jednak aż tak niebezpieczny jak za czasów stalinowskich.
Na początku dekady partia usiłowała zlikwidować resztki krakowskiego podziemia. Aresztowano i zabito m.in. słynnego majora Zygmunta Łupaszkę-Szendzielarza – dowódcę 5. Wileńskiej Brygady AK.
Zadaniem sądownictwa stało się pilnowanie ustroju, a nie wymierzanie sprawiedliwości, lecz zabezpieczanie ustroju i ludowego porządku prawnego.